Journal of Reproduction & Infertility

Journal of Reproduction & Infertility

Effects of hypertension of pregnant mothers on neonates, Taleghani Hospital-1999

Authors
Masoumeh Fallahian
Nahid Emadosadati
Department of Obstet . and Gynecol Faculty of Medicine, Shahid Beheshti Medical Sciences University, Tehran, Iran
Abstract
Recent studies show that presence of hypertension during pregnancy results to neonatal morbidity and mortality. The aim of this study is to investigate and identify the neonatal out comes, which their mothers were afflicted with hypertension during pregnancy. This was a Cohort type of study and in this regard, 160 pregnant women with hypertension were considered from Obs & Gyn Department of Taleghani Hospital, Shahid Beheshti Medical Sciences University. 80 pregnant women without hypertension were considered as control group. Morbidity and mortality were compared in these neonates. Results of this study showed that in group of mothers afflicted with hypertension, morbidity and mortality of neonates were 7.5 times, low apgar scores, 9 times birth of premature neonate, 3.5 times, low birth weight of neonate (fetal growth retardation) 2 times of control group. Since hypertension in pregnant women has many serious side effects for neonates, therefore it is recommended that there should be improved cares during pregnancy and on time of recognition and control of this disease, which can be lead to serious problems, and mortality of neonates.
Keywords
Hypertension
Neonate outcome
preeclampsia
Pregnancy

مقدمه:

فشارخون بالا در دوران بارداری با عوارض و مرگ و میر نوزادی همراه است. در مطالعه‏ای که توسط دکتر Katz و همکاران انجام شده در 53 مادر مبتلا به اکلامپسی، 4 مورد مرگ و میر نوزادی و دو مورد اختلال رشد داخل رحمی جنین اتفاق افتاده بود (1).

در مطالعه دیگری که توسط Rigo و همکاران (2) انجام شد، پیامد نوزادی نشان داد که از 120 بیمار پره اکلامپسی، موتاسیون فاکتور Leiden و پلی‏مورفیسم در ژن آنزیمی 5 و 10 متیلن تتراهیدروفولات ردوکتاز در 18% و 66% مادران، در نوزادان این مادران، در مقایسه با مادرانی که موتاسیونی را نداشتند مشکل خاصی ایجاد نکرده است. دربررسی دیگری مشاهده گردید که در287 مادر مبتلا به پره‏اکلامپسی، 8/57% نوزادان نارس و 15% نوزادان مبتلا به کم وزنی بودند (74/4 برابر نرمال) (4-3). اگرچه اختلال رشد داخل رحمی در نوزادان حاصل از مادران مبتلا به پره‏اکلامپسی بطور قابل ملاحظه‏ای بیشتر دیده می‏شود ولی توانایی این فاکتور به عنوان یک تست تشخیص سونوگرافیک در تعیین پره‏اکلامپسی زیاد نیست، ولی چنین سابقه‏ای می‏تواند پیش‏آگهی برای پیشگیری در بارداری دوم و بعدی باشد. در شرایطی که پره‏اکلامپسی زودرس، شدید و تکراری باشد اختلالات رشد جنینی نیز بیشتر خواهد بود (8-6، 5).

متأسفانه جهت آگاهی از پیامدهای نوزادی در بیمارستانهای آموزشی ایران، مطالعه‏ای جهت برآورد وضعیت نوزادان انجام نشده است و این بررسی می‏تواند با توجه به امکانات بیمارستان، وضعیت حفظ سلامت نوزادان بخصوص نوزادان نارس و کم وزن در شرایط بیمارستان را تعیین کند، تا برای پیشگیری و ادارة این بیماران و رسیدگی به نوزادان آنها، تمهیدات خاصی اندیشیده شود.

مواد و روشها

این مطالعه در سال 1378 در بخش زنان بیمارستان طالقانی وابسته به دانشگاه علوم پزشکی و خدمات بهداشتی، درمانی دانشگاه شهید بهشتی شهر تهران انجام شده است.

مطالعه از نوع هم‏گروهی بوده، و بدین منظور 160 مادر که 80 نفر از آنان مبتلا به فشارخون بالا در دوران بارداری بودند و 80 مادر به عنوان گروه کنترل، با فشارخون نرمال انتخاب شدند. در آنان پیامد نوزادی مورد مقایسه و بررسی قرار گرفت.

عواملی مانند سن، رتبه زایمانی، نوع زایمان مادران، شدت فشار خون مادر و متغیرهای مربوط به وضعیت نوزاد شامل مرگ و میر حوالی نوزادی، نارس بودن، اختلال رشد جنین (کمتر از دو انحراف معیار از میانگین وزن برحسب سن بارداری) و آپگار پایین در بدو تولد (کمتر از 7 در دقایق اول وپنجم) در گروه بیماران و کنترل مورد مقایسه قرار گرفتند.

انتخاب گروه بیماران به صورت غیر تصادفی و انتخاب گروه کنترل به صورت پیامد ساده بوده است. داده‏ها در جداولی مرتب شده و با استفاده از آزمون‏های Chi-square و Fisher exact test، ارتباط صفات با یکدیگر بررسی شدند.

جهت تعیین میزان خطر، از خطر نسبی (RR) استفاده شد ومعنی‏دار بودن آن نیز با ضریب اطمینان 95% مورد بررسی قرار گرفت. در این مطالعه، جهت گردآوری اطلاعات، از پرسشنامه تهیه شده توسط محقق استفاده گردید.

نتایج

میانگین سن مادران مبتلا به فشار خون حاملگی 7/27 سال، که از بین آنان 75/73%، در سنین 34-19 سال قرار داشتند. تفاوت سنی بیماران با گروه کنترل بعد از 35 سالگی است. بطوریکه 20% گروه مورد و 25/6% گروه کنترل در طیف سنی مساوی یا بیشتر از 35 سالگی قرار دارند که این اختلاف از نظر آماری معنی‏دار است (5%P<).

رتبه زایمانی بیماران 41% نخست‏زا و 8/48% چندزا (رتبه 4-2) و 10% آنان مساوی یا بیشتر از 5 زایمان بوده است.

نوع زایمان درمبتلایان به فشارخون بالا در 61% موارد و در مادران با فشار خون نرمال در 5/27% موارد به روش سزارین بوده است (RR 2/2برابر)، این اختلاف از نظر آماری با ضریب اطمینان 95% معنی‏دار است.

از نظر شدت فشار خون بیماران، در 22 مورد (5/27%) مبتلا به پره اکلامپسی شدید یا اکلامپسی بوده‏اند (دو مورد سندرم هلپ مشاهده گردید)، 41 نفر از بیماران (25/51%) پره‏اکلامپسی خفیف و 17 نفر از آنان (3/21%) به فشارخون مزمن مبتلا بودند (فشار خون بالا در سه نفر از آنان به علت بیماری کلیوی و 7 نفر دیگر به علت بیماری دیابت آشکار بود).

دررابطه با مرگ و میر عوارض نوازدی، همانطوریکه در جدول 1، نشان داده شده است در مبتلایان به فشار خون بالا در دوران بارداری مرگ و میر حوالی نوزادی 5/7 برابر گروه کنترل می باشد (45/7:RR، 95%CI، 5%P<). از 15 مورد مرگ و میر مشاهده شده، 6 مورد مرگ و میر داخل رحمی- دو مورد در حین تولد (هنگام زایمان) و 7 مورد مرگ و میر نوزادی بوده است. افزایش فشارخون در دوران بارداری، احتمال تولد نوزاد نارس را تا حد 5/3 برابر افزایش می‏دهد (جدول 2) (5/3:RR، 95%CI، 5%P<).

همانطور که در جدول 3 مشخص شده است از نظر تولد نوزاد با وزن کم دو گروه با و بدون فشارخون فراوانی یکسانی ندارند. اختلال رشد جنین، در مبتلایان به فشارخون در دوران بارداری دو برابر بیشتر است، ولی اختلاف معنی‏داری با گروه کنترل نداشته است. گرچه بر اساس شدت بیماری خطر آن افزایش می‏یابد و در پره‏اکلامپسی شدید بیش از چهار برابر می‏شود (1/4:RR، 95%CI، 5%P<). جدول 4، نتایج بررسی فراوانی نوزاد به آپگار پایین نوزاد، به تفکیک وجود یا

فقدان فشارخون در دوران بارداری را نشان می‏دهد که نوزاد مادران مبتلا به فشارخون بالا، 6 برابر بیشتر در معرض آپگار پایین هستند (9:RR، 95%CI، 5%P<).

بحث

وجود پره اکلامپسی و اکلامپسی در بارداری، چه از نظر عوارض و مشکلات ایجاد شده برای مادر و چه از نظر پیامدهای نوزادی حائز اهمیت است. در تفسیر نتایج این مطالعه می توان به نکاتی چنداشاره نمود:

برای اثبات رابطه بین دو متغیر سن و فشار خون در دوران بارداری، میتوان فراوانی فشارخون را تا حدودی متأثر از افزایش سن دانست. بدلیل وجود عواملی مانند سن، در بروز پدیدة فشارخون در دوران بارداری، عده‏ای این مشکل را تاحدودی قابل پیشگیری ندانسته و یا حداقل در پاره‏ای موارد جلوگیری از بروز آن را غیرممکن می‏دانند (1). با افزایش سن، احتمال افزایش رتبه زایمانی نیز افزوده شده و این به نوبة خود عوامل دیگری مانند فاصله بین بارداری‏ها را مطرح می‏نماید. طبق مطالعات انجام شده، فاصله کم (کمتر از 6 ماه از خاتمه بارداری) یا زیاد (چندین سال)، خطر بروز و تکرار پره اکلامپسی را افزایش می‏دهد (9، 4-3). از سوی دیگر زایمان نوزادان کم وزن را به گرفتاری جفت و مکانیسم‏های مؤثر در بروز پره‏اکلامپسی ربط می‏دهند (12، 11-10). تولد نوزادان کم وزن و نارس، در مادران مبتلا به کمبود آهن و فشارخون، بیشتر می‏باشد (13، 8) و عوامل فوق می‏تواند موجب پایین بودن آپگار در بدو تولد و مرگ و میر حوالی نوزادی گردد (14).

براین اساس نتیجه‏گیری می‏شود که قبل از زایمان و در مراقبت‏های دوران بارداری بایستی به احتمال تأخیر رشد داخل رحمی و زایمان زودرس توجه شود و مرگ و میرحوالی نوزادی، آپگار پایین در هنگام تولد، احتمال سزارین در این بیماران و نیز آمادگی قبلی تیم پزشکی و تمهیدات برای کاهش و پیشگیری از موارد فوق لازم است.

تشکر و قدردانی

بدینوسیله از کلیة همکاران و پرسنل محترم بیمارستان طالقانی به خصوص بخش زنان و زایمان که ما را در اجرای این تحقیق یاری نمودند صمیمانه تشکر و قدردانی می‏نماییم.

  1. Katz V.L. Preeclampsia into eclampsia: toward a new paradigm. Am J Obs Gyn. 2000; 182(6): 1389-96.
  2. Rigo J. Maternal and neonatal outcome of preeclamptic pregnancies: the potential roles of factor V leiden mutation and 5,10 methylen tetrahydrofolate reductase hypertension. Pregnancy. 2000; 19(2): 163-72.
  3. Chauhan S.P. Detection of growth restricted fetuses in preeclampsia: a case control study. Obs Gyn. 1999; 93(5): 687-91.
  4. Xiong X. Association of preeclampsia with high birth weight for age. Am J Obs Gyn. 2000; 183(1): 148-55.
  5. Baud O. The relationship between antenatal management, the cause of delivery and neonatal outcome in a large cohort of very preterm singleton infants. B J Obs Gyn. 2000; 107(7): 877-84.
  6. Rasmussen S. Predicting preeclampsia in the second pregnancy from low birth weight in the first pregnancy. Obs Gyn. 2000; 96: 696-700.
  7. Chavarria Olarte M.E. Plasma concentration of biochemical markers in preeclampsia-eclampsia and its association with the severity of the disease. Gyn Obs Mex. 2000; 68: 385-93.
  8. Odegard R.A. Preeclampsia and fetal growth. Obs Gyn. 2000; 96(6): 950-5.
  9. Baeten J.M. Pregnancy complications and outcomes among overweight and obese nulliparous women. Am J Public Health. 2001; 91(3): 436-40.
  10. Sheerer D.M., Salalfia C.M. Chronic intrauterine bleeding and fetal growth at less than 32 weeks of gestation. Gyn Obs Invest. 2000; 50(2): 92-5.
  11. Robinson J.S. Origins of fetal growth restriction. Eur J Obs Gyn Reprod Biol. 2000; 92(1): 13-9.
  12. Odegard R.A. Risk factors and clinical manifestations of preeclampsia. B J Obs Gyn. 2000; 107(11): 1410-6.
  13. Allen L.H. Biological mechanisms that might underline iron’s effects on fetal growth and preterm birth. J Natr. 2001; 131(2): 581-9.
  14. Hansen A.R. Very low birth weight infant’s placenta and its relation to pregnancy and characteristics. Pediatr Dev Pathol. 2000; 3(5): 419-30.
Journal of Reproduction & Infertility
Volume 2, Issue 3
Summer 2001
Pages 48-53