Journal of Reproduction & Infertility

Journal of Reproduction & Infertility

A seroepidemiological study of Parvovirus B19, Toxoplasma gondii and Chlamydia trachomatis in pregnant women referring to Obs & Gyn ward of Ahwaz Imam Khomeini Hospital

Authors
Amir Sohrabi 1
Alireza Samarbafzadeh 1
Manoochehr Makvandi 1
Sharif Maraghi 2
Taghi Razi 3
Davood Darban 1
1 Department of Virology, Faculty of Medicine, Jondishapour University of Medical Sciences, Ahvaz, Iran
2 Department of Parasitology, Faculty of Medicine, Jondishapour University of Medical Sciences, Ahvaz, Iran
3 Department of Obs & Gyn, Imam Khomeini Hospital, Jondishapour University of Medical Sciences, Ahvaz, Iran
Abstract
Introduction: Parvovirus B19, Toxoplasma gondii and Chlamydia trachomatis are the most common microorganisms which cause different sequela during pregnancy such as congenital aplasia, hydrops fetalis, abortion and other congenital anomalies in fetus (Such as neuro- ophthalmic complications). The purpose of this study was to determine the prevalence of these agents in pregnant women attending the Obs & Gyn ward of Imam Khomeini Hospital in Ahwaz, Iran. Materials & Methods: In this cross-sectional study, IgG against the mentioned microorganisms was assessed by ELISA method in the sera of 79 pregnant women attending Imam Khomeini Hospital in Ahwaz during a period of one month. In addition, a questionnaire was filled for each case and clinical data were entered. Finally, χ2 was calculated and the data were analyzed by SPSS (Version 11.5). P < 0.05 was considered significant. Results: 44 specimens (55.7%) from the 79 serum samples had IgG against Parvovirus B19, 28 samples (35.4%) against Toxoplasma gondii and 8 samples (10%) against Chlamydia tracho-matis. Conclusion: The results demonstrated that >40% of the pregnant women did not have IgG against the mentioned agents, so they were vulnerable to infection by those microorganisms in ensuing pregnancies. Therefore, health education for pregnant women and screening for the mentioned microorganisms to prevent abortions and birth of newborns with congenital anoma-lies should be addressed more attentively.
Keywords
abortion
Chlamydia trachomatis
Congenital Anomaly
Parvovirus B19
Pregnant
Toxoplasma gondii

زمینه و هدف

پاروویروس B19 (یک ویروس DNA دار تک رشته‌ای از خانواده پاروویریده) (1،2)، توکسوپلاگوندی عامل توکسوپلاسموز، بیماری مشترک بین انسان و حیوان (3) و سروتیپ‌های D-K باکتری کلامیدیا تراکوماتیس عامل شایع عفونت‌های مختلف تناسلی که شیوع آنها

در ایالات متحده آمریکا، سالانه حدود سه تا چهار میلیون نفر می‌باشد) (2،4)، از جمله میکرو‌ ارگانیسم‌هایی هستند که ابتلا به آنها طی دوران بارداری باعث طیف وسیعی از عوارض نظیر آپـلازی مـادرزادی، هیـدروپـس فتالیس، سقط جنین (2،1)، میوکاردیت، عوارض شدید عصبی‌ـ چشمی (7-5)، التهاب رحم و لوله‌های رحم، بارداری خارج رحمی و ناباروری (10-8) می‌شوند. با توجه به مطالعات مشابه انجام شده در ایران و دیگر کشورها، تقریباً بیش از 45% زنان، غیرایمن و مستعد ابتلا به عفونت با این

میکرو ارگانیسمها هستند (16-11). حال با توجه به نقش مهم این میکرو ارگانیسمها در ایجاد عفونتها طی بارداری و بعد از آن، دانستن الگوی شیوع و غربالگری با مطالعات سرواپیدمیولوژیک در خانم‌های باردار

و حتی دختران جوان در مناطقی نظیر اهواز با شرایط آب و هوای گرم و مرطوب، قرار داشتن در

منطقه جغرافیایی خاص و نامناسب بودن شرایـط اقتصادی‌ـ بهداشتی، که همگی از عوامل موثر در

شیوع سه میکرو ارگانیسم مذکور هستند، ضروری

به نظر می‌رسد.

روش بررسی

در مطالعه توصیفی‌ـ مقطعی حاضر، به منظور بررسی سرواپیدمیولوژی میکرو ارگانیسم‌های مذکور از کل خانم‌های باردار (79 نفر) مراجعه‌کننده به بخش زایمان بیمارستان امام خمینی اهواز در مقطع زمانی یک ماهـه (مهرماه 1384) خونگیری به‌عمل آمد. پس از خونگیری، سرمها در دمای C20- در یخچال آزمایشگاه ویـروس‌شنـاسی دانشـکده پزشکی اهـواز تا شروع انجام آزمایش نگهداری گردید. لازم به ذکر اسـت اطلاعات هر بیمار نظیر سن، سابقه سقط جنین یا داشتن ناهنـجاری‌های جنـینی، ثبت شد. نتـایج توسـط آزمـون آمـاری 2 با استفاده از نرم افزار آماری SPSS (ویرایش 5/11)، تجزیه و تحلیل و ارتباط متغیرهای سن، سابقه سقط جنین و اختلالات جنینی با مثبت بودن آنتی‌بادی IgG اختصاصی علیه هر کدام از

میکرو ارگانیسمها، بررسی شد. 05/0p< به عنوان سطح‌ معنی‌داری در نظر گرفته شد.

آنتی‌بادی IgG سرمی بر ضد سه میکرو ارگانیسم مذکور به روش الایزا (ELISA) توسط سه کیت الایـزای غیرمستقـیم کیـفی (Medac & IBL, Germany) (Trinity Biotech, USA) و دستگاهElisa Reader (Magellan, Austria)، با توجه به دستورالعمل کیتها اندازه‌گیری گردید.

نتـایج

نتایج پژوهش حاضر نشان داد که محدوده سنی بیماران 41-17 سال با میانگین سنی 48/67/26 سال بود. میانگین سنی خانم‌هایی که آنتی‌بادی IgG علیه هر کدام از میکرو ارگانیسم‌های مورد مطالعه داشتند، تقریباً 52/627 سال بود. از 79 نمونه سرم بررسی شده خانم‌های باردار به روش الایزا، 44 نفر (7/55%) حاوی آنتی‌بادی IgG اختصاصی علیه پاروویروس B19، 28 نفر (4/35%) دارای آنتی‌بادی IgG علیه توکسوپلاسما گوندی و 8 نفر (1/10%) حاوی آنتی‌بادی IgG ضد کلامیدیا تراکوماتیس بودند. همچنین بین متغیرهای سن، سابقه سقط جنین و اختلالات جنینی با وجود آنتی‌بادی اختصـاصی (IgG) علیـه هر کـدام از سـه میـکرو ارگانیسـم مذکـور، ارتباط معنی‌داری مشـاهده نشد.

بحـث

با توجه به نتایجی که از تحقیق حاضر حاصل شده است، در مقایسه با دیگر مطالعات سرواپیدمیولوژیک انجام شده بر روی خانم‌های باردار و افراد سالم در بسیاری از نقاط جهان و ایران تفاوت قابل ملاحظه‌ای مشاهده نگردید. در مطالعاتی که در زاهدان، شیراز، تهران و غرب اروپا انجام گرفته است، به ترتیب 1/48%، 56/69%، 55% و7/60% از افراد مورد مطالعه آنتی‌بادی IgG بر علیه پارو ویروس B19 داشتند (19-17، 13). همچنین درمورد توکسوپلاسما گوندی با توجه به مطالعات انجام شده، میزان آنتی بادی اختصاص (IgG) در قم 7/42% (20)، کرمان 9/46% (15)، ترکیه 6/39% (21)، آمریکا 15% (22) و تانزانیا 4/58% (23)، گزارش شده است. در مورد کلامیدیا تراکوماتیس نیز، در مطالعات مختلف تقریباً به‌طور میانگین بیش از 30% خانم‌های مورد مطالعه از نظر وجود آنتی‌بادی IgG اختصاصی علیه کلامیدیا تراکوماتیس، مثبت بوده‌اند (28-24، 16).

با توجه به اینکه از نظر اپیدمیولوژیک شرایط بهداشتی‌ـ اقتصادی، اقلیمی، مواجهه با عامل و حیوانات اهلی به‌خصوص در مورد توکسوپلاسما گوندی از اهمیت ویژه‌ای در شیوع این سه عفونت برخوردار هستند، الگوی شیوع در مناطق مختلف با توجه به بررسی‌های مختلف نظیر آنچه که در بالا به بعضی از آنها اشاره شده است، کمی متفاوت است؛ ولی شیوع این سه ارگانیسم در کشورهای جهان سوم و در حال توسعه به ‌طور میانگین در یک سطح و بالاتر از بقیه مناطق جهان است.

در ایران به ‌خصوص در اهواز با شرایط اقلیمی‌ـ جغرافیایی خاص و نامناسب بودن شرایـط اقتصادی‌ـ بهداشتی، متأسفانه میزان مواجهه با این

میکرو ارگانیسمها بالا بوده، ولی آمار دقیق و جامعی در دسترس نمی‌باشد.

نکته حائز اهمیت دیگر، ارتباط داشتن این عوامل میکروبی با طیف وسیعی از اختلالات جنینی، مشکلات ناباروری و ... است. با بررسی آماری انجام شده در این مورد همانند برخی از مطالعات فوق‌الذکر اختلاف معنی‌دار آماری مشاهده نگردید که می‌تواند تعدد نمونه‌ها یا نمونه‌گیری صرفاً از خانم‌هایی با اختلالات زایمانی، در معنی‌دار شدن نتایج نقش عمده‌ای داشته باشد. با توجه به محدودیت‌های مطالعه حاضر، امکان افزایش تعداد نمونه در مطالعه وجود نداشت.

نتیـجه‌گیـری

یافته‌های این مطالعه نشان داد که تقریباً بیش از 40% خانم‌های باردار آنتی‌بادی IgG اختصاصی علیه این عوامل ندارند و در خطر ابتلا به عفـونت حاد طی بارداری‌‌های بعدی قراردارند؛ لذا غربالگری خانم‌های باردار با روش‌های سرولوژی، آموزش بهداشت به مادران و دختران جوان در مناطقی نظیر اهواز با توجه به شیوع بالای این عفونتها و شرایط اقلیمی‌ـ بهداشتی خاص خود باید مورد توجه و بررسی‌های بیشتری قرارگیرد.

تشـکر و قدردانی

نویسندگان این مقاله مدیون زحمات بیکران سرکار خانم مهری مقدم سرپرستار بخش زایمان بیمارستان امام خمینی اهواز و جناب آقای سرلک هستند.

  1. Heegard ED, Brown KE. Human parvovirus B19. Clin Microbiol Rev. 2002;15(3):485-505.
  2. Brooks GF, Butel JS, Morse SA. Jawetz, Melnick, Adelbergs Medical Microbiology. 21st Edition. New York: McGraw Hill. 2001;pp:306-60.
  3. مارکل ادوارد. انگل‌شناسی پزشکی مارکل، جان، کروتوسکی. ترجمه: فتح اللهی علیرضا. ویرایش اول. تهران: انتشارات ارجمند؛1380. صفحات: 63- 154.
  4. Ridgway L. Advences in the antimicrobial therapy of chlamydial genital infections. Infec. 1992;25:51-90.
  5. مراغی شریف. انگل‌شناسی برای دانشجویان پیراپزشکی. ویرایش اول. قم: انتشارات دارالنشراسـلام؛ 1383. صفحات: 8-92.
  6. Beaman MH, Mccabe RE, Wang SY, Remington JS. Principles and practice of infectious diseases. 4th Edi-tion. New york: Churchill Livingston. 1995;pp:2455-75.
  7. Boyer MK, Remington SJ, Mcleod LR. Feigin, Cherry, Demmler Textbook of Pediatric Infectious Diseases. 5th Edition. Vol 2. USA: Saunders. 2004;pp:2755-60.
  8. Murray PR, Rosenthal KS, Pfaller MA. Medical Micro-biology. 5th Edition. Philadelphia: Elsevier. 2005;pp: 463-72.
  9. Numazaki K. Serological tests for Chlamydia tracho-matis infections. Clin Microbiol Rev. 1998;11:228-9.
  10. Bax CJ, Mustsaers JA. Comparison of serological assays for detection of chlamydia trachomatis antibodi-es in different groups of obstetrical and gynecological. Clin Diag Lab Immun. 2003;10:174-6.
  11. Eishubinger AM. Parvovirus B19 infection in preg-nancy. Inter Virology. 1998;47:178-84.
  12. Komischke K, Searle K, Enders G. Maternal serum alpha-fetoprotein & human chorionic gonadotropin in pregnant women without fetal complications. Prenat Diagn. 1997;17:1039-46.
  13. همکار رسول، سلیمی وحید، سعاتمند زهرا، نوروز بابایی زهرا، محمودیان شوشتری محمود، منوری حمید رضا و همکاران . شیوع سرمی آنتی‌بادی IgG علیه پاروویروس B19 در گروههای سنی مختلف در تهران. خلاصه مقالات دومین کنگره ویروس‌شناسی ایران. تهران 1382. صفحه: 45.
  14. Cunningham D, Rennels MB. Parvovirus B19 Infec-tion. Emedicine. 2004;2-10.
  15. Keshavarz H, Mamishi S, Daneshvar H. The Prevalence of Toxoplasma Infection in Hospitalized Patients in Selected Hospitals of Kerman. 2000;7(3):129-36.
  16. امین منصور، کجباف محمد جواد. نقش باکتری کلامیدیا تراکوماتیس در ایجاد ناباروری. مجله زنان، مامائی و نازائی. 1378، صفحات:20- 17.
  17. میری مقدم ابراهیم، مرادی عبد الوهاب، کیخا فاطمه، محمدی مهری، عارفی صدیقه. پــاروویـروسB19 در خانـمهای حامـله شـهر زاهدان. خلاصه مقالات دومین کنگره ویروس شناسی ایران. تهران 1382، صفحه: 43.
  18. ضیاییان مازیار، رسولی منوچهر، البرزی عبد الوهاب. بررسی میزان شیوع عفونت پاروویروس B19 در دختران در شرف ازدواج و بانوان باردار در حین زایمان و نوزادان آنها در شیراز. خلاصه مقالات دومین کنگره ویروس شناسی ایران. تهران 1382، صفحه: 275.
  19. Knowles SJ, Grundy K, Cahill I. Susceptibility to inf ectious rash illness in pregnant women from diverse geographical regions. Commun Dis Public Health. 2004;7(4):344-8.
  20. مردانی احمد، کشاورز حسین. بررسی سرواپیدمیولوژیک عفونت توکسوپلاسمایی در خانمهای باردار و توکسوپلاسموز مادرزادی به روشهای IFA و ELISA در استان قم. خلاصه مقالات چهارمین همایش انگل شناسی ایران. مشهد، 1382، صفحه: 103.
  21. Durmaz R, Durmaz B, Tac I, Rafiq M. Seropositivity of toxoplasmosis among reproductive age women in Malatya, Turkey. Egypt Sac Parasital. 1995;25(3):693-80.
  22. Jones JL, Kruzanmoran D, Wilson M, Mcquillan G, Navin T, Mcauley JB. Toxoplasma gondii infection in the united states: seroprovalence and risk factors. Am J Epidemio. 2001;154(4):357-65.
  23. Bouratbine A, Silia E, Chahed MK, Aoun K, Ismail R. Seroepidemiologic profile of toxoplasmosis in northern Tunisis. Parasite. 2001;8(1):61-6.
  24. Numazaki K, Kusaka T, Chiba S. Perinatal compli-cation is associated with seropositivity for chlamydia trachomatis pregnancy. Clin Infec Dis. 1996;23:208-9.
  25. Genacay M, Koskiniemi M, Saikku P. Chlamydia tra-chomatis seropositivity during pregnancy is associated with perinatal complications. Clin Infec Dis. 1995;211: 424-6.
  26. Sweet RL, Landers DV, Walker C, Schachter J. Chla-mydia trachomatis infection and pregnancy outcom. Am J Obstec Gynecol. 1987;156:824-33.
  27. Mol BW, Dijkman JB, Wertheim PJ, Lijmer F, Veen DV, Bossuyt PMM. The accuracy of serum chlamy-dia antibodies in the diagnosis of tubal pathology Ameta-analysis. Fertil Steril.1997;67:1031-7.
  28. Bax CJ, Mustsaers JA. Comparison of serological assays for detection of Chlamydia trochomatis anti-bodies in different groups of obstetrical and gyneco-logical. Clin Diag Lab Immun. 2003;10:174-6.
Journal of Reproduction & Infertility
Volume 8, Issue 2
Summer 2007
Pages 171-175